Met zijn trekkertje rijdt Aad van Alfen over een smalle grasstrook met aan weerszijden een haag van perenbomen. Het minivoertuig trekt een soort stellage op wielen met vier fruitkisten, elk te vullen met zo'n 400 kilo peren. "Mooie peren, prachtige peren", jubelt de fruitteler uit Sint Jacobiparochie.

Door Aan Dirk van der Meulen

Ondanks het geronk van de motor is het gefluit van Van Alfen duidelijk hoorbaar. De fruitteler is in zijn nopjes. Voor zijn 7 hectare pruimen, peren en appels beurt hij dit jaar prima prijzen.

De hoogte geeft hij niet prijs, wel dat ze ongeveer 50 procent beter zijn dan in de rampjaren 1999 en 2000. Toen zag hij zich genoodzaakt om 20 hectare pachtland over te doen aan een akkerbouwer. "Iedere kilo fruit kostte geld", zegt Van Alfen wiens accent nog altijd zijn Betuwse afkomst verraadt.

Bovendien is er deze zomer sprake van een top-oogst. Meestal gaan hoge opbrengst en hoge prijzen niet samen, maar Noord-Nederland vormt dit fruitjaar een uitzondering. Terwijl elders in het land schrale

oostenwinden de bevruchting frustreerden, zijn de fruitbomen hier rijkelijk behangen met vruchten.

Nu is de 60-jarige fruitteler in deze periode van het jaar toch altijd al in zijn element, als tenminste de vruchten het voorjaar en de zomer een beetje goed hebben doorstaan. "Het zijn zulke gezellige weken hè. Het hele jaar werk je alleen, nu met een hele groep. Samen werken en samen lunchen en koffiedrinken tussen het fruit. Daar doe ik het voor."

Probleem is wel dat het personeel steeds moeilijker te werven is. Twee Thaise vrouwen uit de regio komen altijd trouw, maar de overige sollicitanten zijn dit seizoen niet op komen dagen. Van Alfen moest daarom aankloppen bij AB Fryslan, die hem onder meer vier Polen uitleent.

Eind augustus is de pruimenoogst binnengehaald, vorige week was, en deze week is, het topdrukte in de conference, een bekend perenras. Tientallen handen plukken het fruit van de haagbomen. "Een geweldig teeltsysteem, dit haagsysteem" , vindt Van Alfen. "Het plukken en het snoeien gaan een stuk makkelijker."

Het plukken is een soort handigheidje, legt hij uit. Je moet de peer wat optillen en laten knakken bij het natuurlijke breekpunt in de stengel. Daar vormt zich een natuurlijke kurklaagje die een vochtverlies voorkomt. Dan behoudt de peer zijn sappigheid." Zelf veel plukken doet de fruitteler niet meer. "Het is vooral coördineren, de kisten afvoeren en weer klaarzetten."